سى سال پس از درگذشت على شريعتى در انگليس، جمعى چون مسعود بهنود و عنايت اتحاد در ميزگردى در کانون توحيد، جايى که تشییع جنازه شريعتى از همان جا برگزار شد، گرد هم آمدن تا در برنامه اى تحت عنوان "شريعتي، سى سال بعد"، کارنامه دکتر علی شريعتی را بررسى کنن.

عنایت اتحاد که از ساعتی بعد از درگذشت دکتر شریعتی بر بالین وی حاضر بود؛ جزييات حادثه را توضیح داد که دکتر شریعتی به خاطر موقعیت امنیتی نامناسبی که در ایران داشت مخفیانه به اروپا آمد و صادق قطب‌زاده ما را خبر کرد. پس از چند روز آقای ناصر میناچی به لندن آمدن و از من خواستن که با ایشان به ساثمپتون برویم، چراکه دکتر شریعتی با کشتی به انگلیس آمده بود و در منزل یکی از خویشاوندان همسرش به طور موقت ساکن شده بود. روز شنبه بود و توفان عجیبی لندن را فرا گرفته بود، به همین دلیل هم قرار سفر به صبح فردا -یکشنبه 29 خرداد- موکول شد. اما صبح آقای میناچی تلفن کرد و قبل از اینکه چیزی از واقعه بگوید از صدایش دانستم چه شده است ... به سرعت خود را به محل حادثه رساندم. جنازه را به سردخانه برده بودن، گویا نیمه شب دکتر بیدار می‌شود و به قصد صدا زدن دیگران در را باز می‌کند و همان‌جا زمین می‌خورد. آثار ضربه و خون بر روی دیوار و فرش هم نمایان بود. بعد از بررسی جسد در سردخانه، ما درخواست کالبدشکافی دادیم و پزشکان مخالفت کردن، چون معتقد بودن حتی در صورت ایجاد سکته، کالبدشکافی چیزی را نشان نمی دهد.

اتحاد در ادامه افزود: به سرعت وکیلی گرفته می شود تا مانع از آن شود که سفارت ایران برای بردن جنازه دست به کار شود. به دوستان نیز اطلاع داده شد که از کشور های مختلف به نخست وزير و پارلمان تلگراف بزنند که اگر اتفاقی برای جنازه بیفتد مقصر شما خواهید بود. موج سفرها از نقاط مختلف جهان به لندن شروع شد. خانواده دکتر در ایران تحت فشار قرار داشتند که جنازه به ايران منتقل شود، در حالی‌که عده‌ای معتقد بودند در صورت انتقال جسد به ایران ساواک از این حادثه به نفع خود بهره‌ برداری خواهد کرد. بعد از حضور همسر دکتر و دخترش مونا در لندن، جنازه در مسجد وایت‌چاپل لندن توسط دکتر سروش و دکتر شبستری غسل داده شد. و آن شب در همين محل بزرگ ترين تظاهرات ایرانيان برپا گشت. ازگوشه هایدپارک (اسپيکرز کرنر) تا همین جا. از افرادی که در جریان تشییع جنازه دکتر نقش بسیار فعالی داشتند آقایان دکتر ابراهيم یزدی، صادق قطب‌زاده، دکتر حسن حبیبی، صادق طباطبایی، دکتر کمال خرازی بودند.